NATURISTENVERENIGING
'DE VRIJE VOGELS'

1970 - 2010: 40 jaar
Naturistenvereniging 'De Vrije Vogels'

door Jan van Leeuwen

Hoofdstuk 5: 1990-2010
Naar een gesettelde en gerenommeerde Naturistenvereniging

VVN 1990-5
Het twintigjarig bestaan werd in 1990 groots gevierd, natuurlijk met veel festiviteiten en cabaret in de volledig nieuwe Klepkooi met een feesttent ernaast.
VVN 1990-1 VVN 1990-2 VVN 1990-3
Uit 'Vrije Vogel Nieuws', het blad van Naturistenvereniging 'De Vrije Vogels'

Na al die pioniers- en opbouwjaren werd er nog genoeg gedaan, maar het was meer een uitbreiding en verbetering van wat we al hadden. Steeds nog meer snoeien van wat vroeger eerst nog moest groeien. De gebouwen renoveren om ze ook voor de toekomst geschikt te maken. Het bloed, zweet en tranen zijn van een andere orde dan die eerste jaren, toen alles vanuit het niets moest worden opgebouwd. Bij de NFN waren we één van de meest toonaangevende grootste naturistenverenigingen geworden met een belangrijke inbreng. Menig VV lid maakte deel uit van de NFN organisatie. Dat had zo zijn voordelen, want bij zo een vereniging hoort ook de aankoop van een eigen terrein in eigen beheer.

Het pachtcontract met Piet Groot liep n.l. in 1996 af en hij had al vroeg te kennen gegeven het terrein aan de vereniging te willen verkopen. De onderhandelingen met Piet Groot in 1992 en 1993 over de verkoop van het terrein verliepen echter van beide kanten zeer moeizaam, omdat de vereniging dacht het recht van koop voor tuinbouwgrond te hebben en de andere partij wilde met een recreatiegrondprijs inhalen, wat hem de laatste jaren tekort was gedaan. Toen vanwege onoverkomelijke verschillen van mening een overeenkomst vrijwel niet meer mogelijk leek te zijn en de advocaten het zouden gaan uitvechten, hebben enkele wijze oud-bestuursleden het initiatief genomen om naar een compromis te zoeken. Dat is toen betrekkelijk snel gelukt en toen kon op 15 mei 1994 het contract getekend worden, waarbij beide partijen er uiteindelijk voordeel van hadden.

VVN 1990-4 VVN 1990-6

Er was al aardig wat geld gereserveerd en via de NFN contacten kon er snel, veel en tegen aantrekkelijke voorwaarden worden geleend om deze grootste uitgave van de vereniging te financieren. Op het nu "eigen" terrein moest n.l. in korte tijd flink geïnvesteerd worden, want na de verhuizing van de tienerkooi naar de nieuwe Klepkooi, werd het voormalige sterk vervallen tienerverblijf gebruikt om te klussen. Voor alle inmiddels noodzakelijke apparatuur, grasmaaiers, tractor e.a. was daar geen plaats. Er werd een plan gemaakt om op deze plek een groot gebouw te plaatsen voor al deze zaken en gelijk inpandig een nieuw pomphuis in te richten voor het zwembad. Het toenmalige zuiveringssysteem voldeed n.l. niet meer aan de steeds hogere eisen van hygiëne en veiligheid. Een ploeg vrijwilligers (op professionele wijze gerekruteerd uit de leden) begon in 1995 met de sloop van de voormalige tienerkooi om daarna met de bouw te kunnen beginnen. Eerst werd het moderne pomphuis ingericht, wat nog steeds als voorbeeld dient voor andere terreinen met zwembad.

VVN 1990-7 VVN 1990-8 VVN 1990-9 VVN 1990-10 VVN 1990-11 VVN 1990-12 VVN 1990-13

Na de bouw van het ""BTK hotel" of Kluskooi met zwembadzuiveringsinstallatie werd het zwembad gerenoveerd vanwege de verzakkingen in de bodem. Dit was weer hard werken met een mooi resultaat, maar het water bleef helaas onveranderd koud. Het zwembad werd passend geopend met een 12 uur estafette zwemmarathon van ’s avonds tot ‘s morgens, waarna de deelnemers bijna door de kou waren bevangen. In de jaren tachtig is ooit geprobeerd om met isolatieafdekking en zonnewarmte de temperatuur te verhogen, wat ook lukte, maar in het water kwam groene algenuitslag. Na de legionella uitbraak in 1999 bij de Westfriese Flora werd verwarming helemaal te riskant gevonden en spoelt men nu juist extra met koud water. Misschien na 40 jaar toch weer eens proberen met nieuwe technieken als jubileumgeschenk?

De aanvankelijk zeer ruime Kluskooi werd al spoedig te klein voor de opslag van materialen, werktuigen, machines e.a. zaken, zodat er al snel plafonds in aangelegd werden. Nu met nog meer voertuigen en apparatuur is er een overkapping als extra uitbreiding gepland. Dat is zeker nodig om voor al de extra machines een veilige plek te maken. Nederlandse naturistenverenigingen hebben bij de vakantie-NFN’ers in het buitenland vaak de naam, dat je er altijd moet werken, maar men beseft niet, dat alleen met al die vrijwillige hulp het terrein leefbaar maar vooral betaalbaar kan blijven. Zeker door al de wetgeving met regels, die juist in de afgelopen 10 jaar steeds meer een eigen leven zijn gaan leiden. Vroeger werd er grotendeels gewerkt om de keuze voor een betere outillage, tegenwoordig moet het aangepast worden vanwege de ARBO regels, Brandvoorschriften, Hoogheemraadschapeisen, Warenkeuringsdiensten, etc.

VVN 1990-14 VVN 1990-15

Het onderhoud werd na de aankoop op het terrein flink aangepakt, waarbij net als nu regelmatig oproepen gedaan werden voor meer vrijwilligershulp. Het is dan achteraf bijna niet voor te stellen, dat de vorige eigenaar, Piet Groot het onderhoud aan de singels en sloten vrijwel in zijn eentje heeft gedaan. Dat heeft hem trouwens bijna zijn leven gekost, toen hij door de kettingzaag in zijn been werd geraakt en met moeite zijn boerderij heeft gehaald voor hulp . Inmiddels wordt iedere keer benadrukt om veilig te werken in tweetallen of meer.

Het werd in 1996 na de Kluskooi en Zwembad-renovatie ook tijd voor een goede beheerderswoning, want Piet en Wilma waren na een overgangsjaar in 1995 als beheerderechtpaar gekozen, wat ze tot nu toe met grote tevredenheid hebben gedaan. De tijdelijke oude vochtige, maar wel knusse stacaravan met een apart geel kantoortje ernaast, werd door een prachtig houten Zweedse logbouw woning met kantoor vervangen. Op het heien na, is de woning ook weer voor het grootste deel door de "handige" leden gebouwd en onderhouden. Een "rijke" entree volgens bekenden en vooral onbekenden, als je het terrein komt oprijden.

VVN 1990-17 VVN 1990-18 VVN 1990-19

Er waren eind jaren 90 zoveel leden en niet-leden, die gebruik wilden maken van het verenigingsterrein, dat we ruimte tekort kwamen. Er werd daarom regelmatig, net als bij de NFN toernooien, het landje van de slager voor het parkeren van de auto’s gehuurd, waardoor er gekampeerd kon worden op de parkeervelden. De inkomsten stegen navenant en ook de diversiteit van leden en gasten werd groter. De vraag was toen en komt regelmatig terug, wanneer ben je naturist en wanneer nudist. Hierbij werd regelmatig het begrip ook omgedraaid, zodat het langzamerhand onoverzichtelijk is geworden of nudist bij alleen naakt hoort en naturist naakt met de natuur. Tegenwoordig hoor je ook meer naturist dan nudist, omdat dit gevoelsmatig blijkbaar beter overkomt. In de beleidsplannen, die vrijwel elke vijf jaar zijn opgesteld, bleef steeds het primaire uitgangspunt om een eenvoudig verenigingsterrein te blijven, dat voor en door naturisten geleid en onderhouden wordt.

De verscheidenheid mag groot zijn, mits het respect voor elkaar maar blijft bestaan. Op het grensvlak hiervan ontstonden en ontstaan toch verschillen van inzicht. Onschuldige zaken, zoals "shandy" (jeugdbier met snor?), alternatieve levensbeschouwingen en geneeswijzen, tatoeages, een biljard, te lange caravans, etc. geven meestal geen aanleiding tot grote meningsverschillen, maar meer stof voor interessante en soms flinke en drukke discussies. Veel meer en hevige irritaties gaven de discussies over het piercingverbod en het rookverbod in de Klepkooi. Het lotingsysteem voor de vaste plaatsen wordt nog steeds gehanteerd, maar het toewijzingsysteem van de voorkeursplaatsen wordt ieder jaar moeilijker te hanteren, zeker nu enkele plaatsen voorzien zijn van stroom. Er zijn n.l. teveel mensen, die voor deze plaatsen in aanmerking willen komen.

VVN 1990-20 VVN 1990-21 VVN 1990-22

We willen nog steeds graag een eenvoudig terrein,maar we zijn terecht erg blij met de gerenoveerde toiletgebouwen en andere goede voorzieningen. Ondanks of misschien juist dankzij deze discussies blijft de naturistische sfeer en saamhorigheidsgevoel gewaarborgd, waardoor nieuwe leden zich toch meestal al snel thuisvoelen. De gezellige gemeenschappelijke activiteiten en contacten dragen daar mede aan bij.

VVN 1990-23

Toch gaan de laatste 10 jaar voor het gevoel van meerdere leden verhoudingsgewijs nu minder over de essentie en het samen beleven van het naturisme, maar meer over het onderhoud en beheer van het terrein en de daarbij goed draaiende opgebouwde organisatie. Wat dat betreft zijn de Vrije Vogels ook meer een afspiegeling van de huidige consumptiemaatschappij geworden. Het besturen van de vereniging en het beheer van het terrein vereisen echter nog steeds veel vrijwilligers, want uitbesteding zou de kosten flink onbetaalbaar maken. We moeten dus zuinig zijn op deze mensen, die met te weinigen teveel moeten doen.

VVN 1990-24 VVN 1990-25

Dankzij hen zijn de beide toiletgebouwen Het Gemack (al uit 1976) en De Tobbe (1986 bij de uitbreiding) weer helemaal volgens de laatste voorschriften en regels van 2005 t/m 2010 verbouwd, nu zelfs met vloerverwarming. De paden zijn nu grotendeels betegeld en het "Bierhuisje" is van opslaghok een mooie overdekte ruimte + opslag geworden . Het zwembad is tussendoor ook nog hersteld, zodat er voorlopig alleen grote noodzakelijke investeringen op elektra te verwachten zijn. Renovatie van de Klepkooi met wel of geen inpandige sauna zal hierdoor ook even moeten wachten, net zoals de vele saunacommissies al eerder ervaren hebben. Met de voorzieningen, die we nu hebben, kunnen we onderling goed leven op het terrein.

VVN 1990-26 VVN 1990-27 VVN 1990-28

Na al die jaren kunnen we genieten van een mooi onderhouden verenigingsterrein, goed geoutilleerd, waar de naturisten in goede harmonie met de (boomgaard)natuur kunnen leven. Het groenbeheersplan, opgesteld door de inmiddels opgeheven groencommissie, zorgt daarvoor. Naast de tegenwoordig deskundig gesnoeide fruitbomen met aanvulling van nieuwe bijpassende fruitbomen en de vele struiken en bomen komen er inmiddels op verscheidene plekken redelijk zeldzame planten voor, zoals de roodbruine wespenorchis.

VVN 1990-29 VVN 1990-30 VVN 1990-31

Ook beesten weten ons terrein tot genoegen en ongenoegen van de aanwezige leden te vinden. De mollen, maar vooral de ratten worden niet erg op prijs gesteld. De algemene teruggang van woelmuizen, egels en hazen is op het terrein niet te merken, wel mis ik de fazanten van vroeger. Hopelijk komen die ondanks de geruchten over jagen in de winter net als de konijnen weer terug. De schuld ligt zeker niet bij de zeldzame waarnemingen van hermelijnen, bunzingen, vossen en marters. Samen met de vele vogels (o.a. winterkoninkje, roodborstje, pimpelmees, koolmees, ransuil, bonte specht, eenden, meerkoeten, waterhoentjes, grutto's, scholekster, overvliegende roofvogels) is het terrein een prachtig gebied geworden voor de natuur en de ruim 600 Vrije Vogels.

VVN 1990-32 VVN 1990-33 VVN 1990-34

Sommigen zoeken vertier en gezelligheid in de Klepkooi en op "hun" veldje en anderen zoeken juist de rust op de "stille" veldjes en de zonneweide. De "Vrije Vogels" biedt veel voor vogels van verschillende pluimage, mits er respect voor elkaar is, want het Vrije Vogels motto vanaf het begin geldt voor mij nog steeds:
"De vrijheid van de één eindigt, waar die van de ander begint."

VVN 1990-35 VVN 1990-36 VVN 1990-37

Het is dit jaar weer tijd voor een mooi 40 jarig jubileumfeest als opmaat voor het grote 50 jarig jubileumfeest over 10 jaar en geen voorspellingen meer over het hoe dan zal zijn op Midwoud. De diverse vooruitblikken en verwachtingen bij de vorige jubilea zijn uiteindelijk ook heel anders uitgekomen.

Jan van Leeuwen, 14 maart 2010

Jan van Leeuwen heeft in 2010 de eerste 40 jaar van onze vereniging beschreven, aangevuld met veel foto's uit oude 'Vrije Vogel Nieuws'-boekjes. Als u voorkomt in dit verhaal (met naam en/of op een afbeelding) en u hiervoor geen toestemming hebt verleend of een eerder gegeven toestemming in wilt trekken, dan volstaat een mail naar de website beheerder.
Dit verhaal is door de website beheerder in 2017 opgedeeld in 5 hoofdstukken.