NATURISTENVERENIGING
'DE VRIJE VOGELS'

1970 - 2010: 40 jaar
Naturistenvereniging 'De Vrije Vogels'

door Jan van Leeuwen

Hoofdstuk 3: 1975-1980
Groei en bloei in de boomgaard Midwoud

VVN 1975-3
In 1975 kon na het tekenen van het contract op 22 augustus (20 jaar voor ongeveer ƒ40.000 per jaar, ƒ150.000 investeringen van voorlopig 22 vaste plaatsen naar 120 à 150 kampeerplaatsen) begonnen worden met het werken op Midwoud en recreëren in Heerhugowaard. Voor de eerste investeringen werd geld opgehaald via een obligatielening bij voornamelijk leden. Met een aanvullende lening bij de NFN kon er al in dat jaar en de winter er opvolgend hard gewerkt worden voor een klepkooi, sanitairblok, sport- en zwemgelegenheid.
VVN 1975-1 VVN 1975-2
Uit 'Vrije Vogel Nieuws', het blad van Naturistenvereniging 'De Vrije Vogels'

Zelfs een sauna stond al op de lijst, maar niet als prioriteit. Laatstgenoemde voorziening komt regelmatig terug in de planning met minstens 5 x een commissie, maar staat na 40 jaar nog steeds als geen prioriteit op de lijst. Hopelijk bij de renovatie van de Klepkooi in de nabije toekomst zal het oude saunaplan in een nieuw jasje misschien eindelijk eens gerealiseerd worden. Aanvankelijk waren vanwege de financiën voor de huur alleen het huidige goudrenetten- en perenveld in gebruik voor kamperen.

De Klepkooi (vooralsnog een oude scheepsdokschaftkeet meegenomen uit Heerhugowaard), het kinder- en grote zwembad, het toiletgebouw, de twee volleybalvelden hadden al meteen hun huidige plek. Op de plaats van de huidige vijver kwamen een jaar later al meer parkeerplaatsen om het gestegen bezoekersaantal te kunnen ontvangen. Eerst was er nog geen aansluiting op het riool en werd met bezinkbakken gewerkt. Gelukkig kwam er riool op het Gouwtje en konden met een perspomp de toiletgebouwen en Klepkooi aangesloten worden. Wel bleef en blijft het riool problematisch, als er verstoppingen zijn, zeker als er b.v. een zwembroek?? in aangetroffen wordt.

Op 18 juni 1976 werd het terrein door de burgemeester Smit van Midwoud officieel geopend met het hijsen van de vlag en het loslaten van een aantal duiven, als symbool van Vrije Vogels. De "geklede" foto's maken duidelijk, dat het dit weekend na weken van mooi weer erg hard regende.

VVN 1975-4 VVN 1975-5 VVN 1975-6

De verloting van de vaste plekken gebeurde op dezelfde wijze zoals nu, maar in het begin met minder plaatsen op een kleiner terrein en ook was er een wachtlijst voor de plaatsen. Het ledental werd eerst op maximaal 400 gesteld, daarna 600 en dat is lang zo gebleven tot 1990, toen de inkomsten van meer leden (zelfs een periode even boven de 800) hard nodig waren om de huur van de uitbreiding en later de aankoop van het terrein en nieuwe investeringen te kunnen financieren. Ook een bron van inkomsten was in de late jaren 70 de verkoop van de appels, wat een 3000 gulden opleverde. Misschien ook een idee voor nu, maar dan zal de appelprijs wel een stuk hoger moeten zijn dan de huidige 30 cent de kilo.

Het maximum aantal leden gaf elke keer een flinke discussie over, wanneer het maximum bereikt was om de vereniging beheersbaar en gezellig te houden. Men wenste geen tweede Flevonatuur, wat als een te groot en te commercieel naturistenterrein werd gezien. In bestuur, commissies en VVN kwam dit regelmatig terug.

VVN 1975-7 VVN 1975-8 VVN 1975-9
Je kon tot in de jaren 80 niet zomaar lid worden van een naturistenvereniging. Kandidaat-leden werden thuis door (bestuurs) leden bezocht om in een gesprek te kunnen bekijken, of ze bij de beginselen van de Vrije Vogels pasten. Hiervoor was al vroeg een beleidsplan opgesteld, dat regelmatig vernieuwd en aangepast werd en wordt. Dit ballotage-idee leefde steeds minder en is uiteindelijk losgelaten, al zouden sommige (oude) leden het eigenlijk wel af en toe terug willen hebben. Met alleen dit verenigingslidmaatschap had je toegang tot de Nederlandse en buitenlandse naturistenterreinen.

Ongeorganiseerde naturisten, die voor het buitenland een naturistenkaart nodig hadden, konden deze kaart op de campings in het buitenland aanschaffen, of lid worden van het Belgische Athena. Later kon je ook bij de NFN een SBN kaart (Stichting Begunstigers Naturisme) kopen. Deze "begunstigers" zorgden voor een belangrijke bron van inkomsten, waar o.a. de NFN organisatie en de verenigingen via leningen gebruik van maakten. Met deze kaart mocht je niet op de Nederlandse terreinen en zoals ik zelf ervaren heb, zagen de leden van de verenigingen de SBN’ers dan ook niet als echte naturist. Pas in 1985 bij de Vrije Vogels als één van de eerste terreinen en bij sommige verenigingen nog veel later, waren de NFN/SBN leden ook welkom op de verenigingsterreinen, wel tegen een ook nu nog hoger, soms dubbel tarief. Vandaar de aparte tarieven voor eigen leden, andere verenigingsleden, NFN leden e.a., die nu nog steeds door de meeste Nederlandse naturistenverenigingen gehanteerd worden. Sinds een paar jaar echter wordt vooral op Franse commerciële terreinen de naturistenkaart niet meer verplicht gesteld.

De JNFN-ers (Jeugd Naturisten) wisten al snel, net zoals nu, het terrein te vinden voor hun bijeenkomsten. In vrijwel elk Vrije Vogelnieuws waren één of meerdere bladzijden gereserveerd voor de JNFN. Ook zijn er de afgelopen jaren enkele internationale bijeenkomsten van de jeugd INF op Midwoud gehouden. De tienerkooi, in een oude werkschuur op de huidige plaats van de Kluskooi, werd bestuurd door een jeugdbestuur met een jeugdreglement. Wel waren er periodes, dat er net zoals nu, tussen de ouderen en jongeren irritaties waren over het gebruik van de Tienerkooi met o.a. lawaai tot laat in de nacht, niet opruimen, grote troep, te jonge kinderen en ook te oudere jongeren/volwassenen. Regelmatig werd er dan schoon schip gemaakt met nieuwe afspraken en werd geld gegeven om het weer een beetje toonbaar te maken. Bij de nieuwe Klepkooi eind jaren tachtig kreeg de jeugd zolang de voor sauna gereserveerde ruimte. Hoewel er zoals gewoonlijk regelmatig geklaagd werd over de jeugd ("liefst in een geluidsdichte ruimte half onder grond") zag en ziet men ook wel in, dat de jeugd belangrijk is voor de toekomst en de sfeer op het terrein. Aan het eind van vrijwel elk kampeerjaar wordt door de tieners een zeer drukbezochte thema feestavond voor iedereen georganiseerd.

VVN 1975-10 VVN 1975-11

Behalve kamperen, dagbezoek en gezellig binnen en buiten op het terras van de Klepkooi zitten, waren er vele activiteiten op sportief, cultureel en ander gebied. De sfeer in de jaren 70 en 80 was onderling zo gezellig, dat in het Vrije Vogel Nieuws verzocht werd om "bepaalde relaties" met o.a. buren en andere leden niet te duidelijk te tonen. Bij het sporten kon je tenminste wel al je energie kwijt. Wat nu Pétanque is op het terrein, was vroeger het volleybal. De twee volleybalvelden waren regelmatig in gebruik en het niveau werd steeds beter, waardoor na jaren van alleen meedoen ook voor de prijzen meegedaan kon worden. Behalve eerste plaatsen bij ontspanningsteams werden deze ook bij de prestatieteams behaald. Dat gaf weer andere problemen, omdat de "betere" spelers liever met elkaar wilden spelen en niet met de "hobby" volleyballers. Nu mag men blij zijn, als er weer gevolleybald wordt op het terrein met "echte" volleyballers en recreanten. Het NFN volleybaltoernooi voor alle soorten volleyballers is daardoor nu weer meer een " gezellige" bijeenkomst van de verenigingen en heeft het NFN jeu de boules de prestatiesfeer overgenomen. Via het NFN boules toernooi mag je tenslotte ook naar het buitenlandse INF toernooi, waar de Vrije Vogels leden ook regelmatig hoog eindigden.

Bij volleybal was het internationale toernooi inmiddels al afgeschaft vanwege het wel of niet bloot in de zaal spelen. Als alternatief werd er nog op uitnodiging bij elkaar op buitenlandse verenigingsterreinen gevolleybald tot in Duitsland en België. Dat gebeurt nu ook weer met de boulers, die een heel circuit in Nederland kunnen afwerken. Aanvankelijk waren de boulers wel een kleine groep, die volgens klachten ook boules-spelende kinderen wegjoeg, maar uiteindelijke werd de plek naast het volleybalveld als echte "sjeu de boel" (VVN) baan ingericht. Ook hier bespeur je steeds meer, dat er een aparte groep recreatieboulers en goed geoefende boulers is. Kinderen zijn nog steeds soms wel en soms niet gewenst en er is ook nog geen verlichting, zodat je ’s avonds in de buurt van de baan rustig zonder lawaai kunt slapen.

VVN 1975-12 VVN 1975-13 VVN 1975-14

Andere sporten, zoals badminton, boogschieten, indiaca (bal met veren), werden ook door de NFN gepromoot, maar vonden weinig navolging. Wel is er nog steeds het jaarlijkse NFN zwemfeest, waarvoor de belangstelling nog redelijk blijft en ook enkele Vrije Vogelleden aan meedoen. Het internationale INF zwemtoernooi probeert men jaarlijks te organiseren in diverse landen, maar dat kost steeds meer moeite. Op Midwoud waren er eerst ook nog toernooien voor het tafeltennissen en het jeugdvoetbal. Er was zelfs tot een paar jaar geleden een jaarlijkse sport-en spelletjesdag, net als kamperen voor de kinderen.

Nu wordt er veel minder gebruik gemaakt van het voormalige volleybalveld als voetbalveld en is men op het idee gekomen om misschien van het voetbalveld, waar ook nog geprobeerd is een basketbalveldje te maken, een tennisbaantje te maken. De "rustige" sporten werden regelmatig beoefend met schaken (toernooien) , dammen en kaarten. Alleen het laatste is nog iedere maand een traditie en wordt door een vaste kern van leden bezocht. De dartsport, aanvankelijk een bescheiden Klepkooi initiatief, is al aardig wat jaren een druk beoefende bezigheid in de Klepkooi met een jaarlijks toernooi voor volwassen en kinderen. De laatste bijgekomen indoorsport is het biljarten met een vaste plek in de Klepkooi en is net als het darten tevens omzetverhogend.

VVN 1975-15

Hiero Oosterbaan, het langst nog lid van de vereniging, was na de start in Heerhugowaard van adviseur uiteindelijk voorzitter geworden. Na de moeizame overgang naar en start op Midwoud heeft hij met hulp van de andere (bestuurs)leden de vereniging op organisatorisch, financieel en beleidsmatig gebied tot één van het grootste zelfstandige naturistenverenigingen doen uitgroeien. Veel latere ontwikkelingen en uitbreidingen zijn al in die tijd gepland. Net als in 2009 is er 30 jaar geleden ook een behoorlijk uitgebreide enquête (zonder computer!!) geweest, die we ter vergelijking met de enquête in 2009 t.z.t. integraal in het Vrije Vogelnieuws zullen opnemen.

VVN 1975-16 VVN 1975-17 VVN 1975-18

Het is ook het vermelden waard, dat in 1979 n.a.v. een meningsverschil over het plaatsen van financiële gegevens in het VVN duidelijk tussen het bestuur en de redactie van het VVN is vastgelegd, dat de redactie gezien de persvrijheid geen verantwoording aan het bestuur hoeft af te leggen, maar wel zorgvuldigheid zal betrachten t.a.v. de juistheid van de gegevens. De VVN verslagen van de bestuursvergaderingen heetten dan een tijd lang "broedsels" i.p.v. verslag. Sommigen bleven de inhoud van blad toch niet alleen "inspirerend en stimulerend" vinden, maar ook wel "insinuerend en agressief". De verstandhouding tussen bestuur en redactie is daarna en ook nu nog regelmatig onderwerp van discussie geweest. De vrijheid van meningsuiting en onafhankelijkheid van het VVN is gelukkig al die jaren toch overeind gebleven en mede daardoor zijn ook alle jaargangen erg leuk om te lezen en zijn het niet alleen mededelingen. Hierdoor krijg je een beter beeld van wat echt in de vereniging geleefd heeft. De huidige lay-out man Wim Zwijsen is dit jaar al 30 jaar een meer dan gewaardeerd en ook soms bekritiseerde medewerker, mede door zijn "speciale" tekeningen, krabbeltjes en ironische, prikkelende stukjes. Een "Wim 30 jaar" jubileumnummer met zijn droge speciale "Westfriese" humor zou een mooi apart beeld geven van een jarenlange kijk op het wel en wee bij de Vrije Vogels.

VVN 1975-19 VVN 1975-20

Gediscussieerd werd er n.l. toen ook al en vaak. Op het terrein soms meerdere malen per jaar in kleine groepen, avonden in de Klepkooi en zoals reeds genoemd op de kampeerweekends in Wieringerwerf, Den Helder, Texel en andere plaatsen. De laatste jaren niet meer en misschien is het raadzaam om dit weer proberen in te voeren. Door de groei van vooral het ledenaantal en nog meer van het terrein zijn we (niet alleen) volgens mij en ook enkele anderen meer van elkaar verwijderd dan wenselijk is. Er is een aantal keren ook gesproken om vanwege de problemen door groei een tweede terrein te stichten in Hippolytushoef, Oostwoud en nog in 2000 bij Enkhuizer Strand. Al deze plannen zijn uiteindelijk mede o.a. door de financiën, de grote werkdruk en toch nu langzame algemene terugloop van het ledenaantal niet doorgegaan.

Jan van Leeuwen heeft in 2010 de eerste 40 jaar van onze vereniging beschreven, aangevuld met veel foto's uit oude 'Vrije Vogel Nieuws'-boekjes. Als u voorkomt in dit verhaal (met naam en/of op een afbeelding) en u hiervoor geen toestemming hebt verleend of een eerder gegeven toestemming in wilt trekken, dan volstaat een mail naar de website beheerder.
Dit verhaal is door de website beheerder in 2017 opgedeeld in 5 hoofdstukken.